Headline

Slogan

Inlog formulier

Nieuwsbrieven

Blijf op de hoogte over De Rode Ridder! Selecteer hieronder de nieuwsitems waarvoor U zich wenst in te schrijven.

231. Het Koekoeksjong

Algemene informatie

Tekeningen

Scenario

Inkleuring

Uitgiftedatum

  • 21/09/2011

Samenvatting

Onderweg naar avontuur vraagt de Rode Ridder een jongen 18-jarige jongen de weg naar de dichtstbijzijnde herberg. Omdat deze echter uren verder ligt, nodigt de aardige jongeman Johan uit om als gast uit in zijn sobere hut te verblijven. Samen met zijn moeder, Berdine, leeft Florent van wat het woud hem te bieden heeft. Terwijl het drietal 's avonds aan het haardvuur genieten van Berdines kookkunsten beseft geen van hen dat hun hut door twee soldaten wordt bespied...

Het aangenaam vertier wordt verstoord door een luide bond op de deur. Wanneer Florent gaat kijken of er nog onverwacht bezoek komt, bemerkt men dat de deur geblokkeerd is en de hut van buiten in brand is gestoken. Johan en Florent gaan dadelijk tot actie over. Om te beletten dat de brandende hut op hun neerstort, hakken ze de centrale draagbalk van het dak zelf om. Via een opening van het half ingestorte springt Johan als een rode duivel door de vlammenzee en gaat in duel met de twee brandstichtende soldaten. Een van beiden verliest hierbij het leven, terwijl de andere angstig te paard wegvlucht. Bij het zien van de gesneuvelde soldaat wordt Berdine vervult van angst. Achter de sporen der jaren herkent ze nog steeds deze verwerpelijke man die haar meer dan achttien jaar geleden op kasteel Renardon lastig viel. Plots richt ze zich tot Florent: 'Mijn jongen... Ze hebben ons gevonden!! Dat betekent dat ik niet langer mag wachten om je eindelijk de waarheid te vertellen! Je bent...'

Een pijl in Bedines rug maakt echter een abrupt einde aan de bekentenis van Florents moeder. Zodra de teruggekeerde soldaat definitief gevlucht is, voert Johan zijn zwaargewonden gastvrouw naar het nabijgelegen klooster. Johan en Florent krijgen een slaapplaats in de stallen buiten de kloostermuren, maar amper een uurtje later wordt Florent door de zusters geroepen omdat zijn moeder hem iets te vertellen heeft dat niet langer kan wachten. De jongen gaat onmiddellijk mee.

's Ochtends treft de Rode Ridder hem piekerend onder een boom aan. Die nacht kreeg Florent van zijn moeder te horen hoe zij tot zijn geboorte als keukenhulp in kasteel Renardon werkte. Ze beviel in de zelfde nacht als de kasteelvrouw. De bevalling van Caresse, de kasteelvrouw, was zwaar en zal de bevalling niet overleven. Terwijl Caresse haar laatste ogenblikken tegen de dood vecht, wordt Bedine als voedster voor de toekomstige kasteelheer ontboden. In het korte moment dat ze alleen is met beide pasgeboren jongens neemt ze een risico. In de hoop haar eigen kind een toekomst te schenken dat ze hem anders nooit zal kunnen geven, verwisselt ze beide kinderen. Daarna ontvlucht ze het kasteel. Omdat ze het niet over haar hart kan krijgen zich van de andere baby te ontdoen, besluit ze hem te houden. Ver weg van kasteel Renardon wordt Florent gedurende 18 jaar als haar eigen zoon opgevoed. Nu draagt ze haar goedhartige lieveling echter op zijn rechtmatig erfdeel terug te eisen...

Johan besluit Florent te vergezellen naar zijn ouderlijk slot dat hij nog nooit te zien kreeg.

Enkele dagen later komt de gevluchte soldaat echter al aan op kasteel Renardon. Gaspard, het achttienjarige wisselkind, kent zijn voorgeschiedenis, maar is volledig onderworpen aan de kwaadaardige invloed van Wredasse en de kasteelkok. Samen hebben ze het plan uitgedokterd om de troonsbestijging van hun poulain te bespoedigen door Guy van Renardon, de kasteelheer, dagelijks een kleine hoeveelheid gif toe te dienen. Het sluipend gif is zodanig uitgerekend dat het hem kort na Gaspards ridderslag fataal wordt. Voor alle zekerheid werd ook Florent, de rechtmatige opvolger, opgespoord en twee soldaten uitgestuurd om hem uit de weg te ruimen. De soldaat brengt verslag uit voor het mislukken van hun opdracht en waarschuwt Wredasse en Gaspard voor de Rode Ridder die plotseling als stoorzender in hun plan is opgedoken.

Intussen zijn ook Johan en Florent aan hun lange tocht begonnen. Intussen maakt de Rode Ridder zijn metgezel wegwijs in het ridderschap. Naast het morele onderricht in eenvoud, zuinigheid en dienstbaarheid spaart Johan hem de fysieke training niet. Het resultaat mag er zijn. Wanneer een zwaargebouwde kok zijn tenger koksjongetje wil aftroeven, luistert naar zijn hart en grijpt in. Wanneer ook Johan in actie komt, is het pleit snel beslecht en waarschuwt de kok: als er op zijn terugweg ook maar één haar van de koksjongen gekrengd is, zal Johans getrokken zwaard niet onbebloed terug in de schede gaan. Terwijl de reis verder gaat, gaan ook de trainingssessies verder. In sneltempo wordt onderricht gegeven in het paardrijden en het vechten met haast alle middeleeuwse wapens. Zelfs aan het op de vlucht slaan besteed Johan de nodige aandacht.

Wanneer de Rode Ridder en Florent uiteindelijk kasteel Renardon bereiken staat de lagergelegen vlakte vol met feestelijke tenten, tribunes en veelkleurige vaandels. Tal van ridders hebben bezit genomen van het toernooiveld en maken zich op voor de komende duels. Omdat het koekoeksjong de zelfde leeftijd als Florent moet hebben, vermoedt Johan dat heel deze festiviteiten wel eens voor diens ridderslag zouden kunnen zijn.

Nog maar net heeft Johan het ridderkamp betreden of hij hoor boven de drukte zijn naam roepen. Verrast draait hij zich om. Bij het zien van Bardolf van Dardemont, de toernooikampioen der kampioenen, springt Johan van zijn paard om oude vriend te begroeten. Het blijkt dat Bardolf is afgereisd om de eer van de zieke Guy van Renardon op het toernooi te verdedigen. Terwijl beide ridders de voorbijgevlogen jaren bijpraten komen Gaspard en Wredasse op bezoek. Florent staat iets verder kleren te passen. Wredasse was als vroedvrouw de enige die bij de geboorte van Florent het vossenteken, een erfelijke geboortevlek bij alle mannelijke Renardons, op de jongens rug zag. Wanneer ze nu plotseling op de rug van deze onbekende jongen het zelfde teken ziet, beseft ze dat de rechtmatige opvolger reeds in Renardon is aangekomen. 's Avonds overleeft Florent maar net een nieuwe aanslag...

De dag volgende dag wordt het toernooi georganiseerd. Bardolf verdedigt zoals hij beloofde de eer van de Renardons en doet in alle disciplines menig tegenstander in het zand bijten. Plotseling draagt Johan de zwaargewonde Florent tot bij Guy van Renardon en stelt hem zijn zoon voor. Gaspard voelt zich plots in het nauw gedreven en eist een godsgericht. Omdat Florent door de aanslag het niet zelf kan opnemen, werpt Johan zich op als zijn kampioen. Smalend zegt Gaspard dat ook hij reeds een kampioen heeft: Bardolf van Dardemont!

De dramatische strijd tussen beiden vrienden duurt uren en uren. Hij wordt abrupt onderbroken door de roep van Berdine die door de kloosterzusters tot Renardon werd gebracht. Ze bekent haar misdaad aan Guy van Renardon en toont hem als extra bewijs een stuk gescheurd linnen dat zij van de babywindsels van Florent scheurde alvorens haar eigen kind erin te wikkelen.

Plotseling dringt het tot Gaspard door dat hij na al die jaren eindelijk de moeder ziet die hij nooit gekend heeft. Net wanneer hij Berdine in de armen sluit, suist een pijl door de lucht en treft Gaspard dodelijk in de rug. De in het struikgewas verborgen soldaat wordt snel gevangen genomen en zegt slechts in opdracht van Wredasse te handelen. Van de oude vroedvrouw en de kasteelkok die haar hielp de kasteelheer te vergiftigen ontbreekt echter elk spoor.

Nu Guy van Renardon niet meer zijn dagelijks hoeveelheid gif krijgt, knapt hij zienderogen op en mag uiteindelijk zijn bloedeigen zoon tot ridder slaan. Gaspard, niet meer onder invloed van de valse Wredasse, herstelt voorspoedig. Langzaam neemt de moeder die hij nooit had de plaats in van de man die nooit zijn vader was.

Johans taak is echter nog niet volbracht. In een afgelegen herberg moet hij immers nog zien hoe het met een kokshulpje gesteld is. Daarna wachten verre horizonten met ongetwijfeld een nieuw avontuur.

Toen ik de titel voor het eerst hoorde, had ik niet onmiddellijk een wow-gevoel. Twee maanden later hoorde ik een deel van het scenario, waardoor ik plots ook de titel kon plaatsen. Ik was direct verkocht aan het concept. Het heeft even geduurd vooraleer we weer een verhaal naar het scenario van Martin Lodewijk voorgeschoteld kregen, maar het was het wachten meer dan waard!

Met een proloog van drie bladzijden weten we bij het begin van het uiteindelijke verhaal al een pak meer dan Johan,

Martin kiest er opnieuw voor om het album te beladen met historische wetenswaardigheden. Net als de laatste scenario's van zijn hand is het me eerder licht verteerbare geschiedenisles die functioneel in het verhaal is verwerkt. Sommigen hekelen het periodiek opvissen van oude populaire personages door het nieuwe duo en zullen zich misschien ergeren aan het verschijnen van Bardolf van Dardemont. Een groot van de spanning tijdens het godsgericht komt voor mij echter uit het feit dat Johan op leven en dood moet strijden met een vriend, waardoor het optreden van Bardolf zeker te verdedigen valt.

Het tekenwerk van Claus is van het niveau dat we stilaan als standaard voor De Rode Ridder beginnen aan te voelen. Het is duidelijk dat men ook voor de terugkeer van Bardolf het huiswerk heeft gemaakt en gekeken heeft wat zijn persoonlijke klederdracht tijdens zijn eerste optreden was. Jammer dat de inkleuring hier net die ene steek liet vallen, die voor de rest een perfecte aanvulling is op het tekenwerk.

Ander minpuntje aan de strip lijkt me de cover. Hoe goed de titel gekozen is, des te onduidelijk is me relevantie van de nochtans prachtig getekende covertekening.

Verwijzingen

Verhaalonderdelen

Personages

Locaties

Voorwerpen

Quote van de dag

Johan, vergeet niet dat het in de sterren geschreven staat dat de wijsheid het steeds van het zwaard zal winnen!

 

Merlijn in 'Mysterie te Camelot'