Headline

Slogan

Inlog formulier

Nieuwsbrieven

Blijf op de hoogte over De Rode Ridder! Selecteer hieronder de nieuwsitems waarvoor U zich wenst in te schrijven.

171. De boetelingen

Algemene informatie

Tekeningen

Scenario

Inkleuring

Uitgiftedatum

2/1999

Samenvatting

De hel! Bahaal zit er de tuchtraad voor. De beschuldigde is Demoniah. De aanklachten betreffen de opeenvolgende mislukkingen om de Rode ridderr uit te schakelen. Zij faalde tevens Necronomicon te bemachtigen. Kortom, ze moet rekenschap geven voor haar carrière vol mislukkingen. Bahaal is onverbiddelijk, Demoniah wordt verbannen naar de aarde. Twee duivels brengen haar weg. Ze zweert haar vroegere vijanden tot bondgenoten te maken Bahaal dwars te zullen liggen.
In het hemelse rijk voelt Galaxa beroering, Johan’s naam werd in de hel uitgesproken. Ze zet meteen koers naar de aarde, waar Demoniah langzaam bijkomt. Een groep mensen nadert haar, ze krijgt een kistje met wapens aangeboden. Demoniah, de leider van de manschappen, Lod en de manschappen zelf drinken van een serum. Ze verkleden zich als bedelmonniken, die zichzelf kastijden; “boetelingen”. Aangekomen in het nabije dorp verzamelen de inwoners zich rond de boetelingen. De wierook wordt aangestoken, waarop de dorpsbewoners bewusteloos in elkaar zakken. Dankzij het serum blijven de boetelingen ongedeerd, ze slaan aan het plunderen. De oogst is echter magertjes, waarop Lod vraagt wanneer de volgende slag geslagen wordt. Demoniah wijst naar Kraaiesteyn, een machtige burcht aan de einder. Demoniah ontvouwt haar toekomstplannen, Lod en zijn mannen helpen haar binnen te geraken, Lod’s bende mag plunderen, terwijl Demoniah op Johan afgaat, die in de burcht verblijft. Op dat ogenblik verraad een jonge knaap die aan de giftige rook ontsnapte zich. Hij vlucht weg, maar wordt door Demoniah’s blaaspijp geveld. De boetelingen trekken verder. Galaxa is snel ter plaatse en treft de jongen aan, ze peilt zijn geheugen en beseft meteen hoe de vork aan de steel zit. Galaxa moet Johan waarschuwen!
De volgende morgen treffen we Johan aan de ontbijttafel met zijn gastheer, de heer Rombaut. Deze tracht Johan van zijn plan om te vertrekken te weerhouden. Johan’s besluit staat vast, zelfs Miranda, Rombaut’s jongere zus kan daar niets aan veranderen. Plots ontstaat er commotie, de radeloze dorpsbewoners zijn aangekomen en vertellen wat over de plunderingen. Johan vertrekt meteen om de zaak te onderzoeken. In het woud wordt hij aangevallen door Demoniah’s handlangers. Hij weert zich als een bezetene, maar dreigt vooralsnog het onderspit te delven. Een persoon in kapmantel legt echter haar blaaspijp aan, een voor een worden de aanvallers geveld. Johan’s vermoeden blijkt juist te zijn, het is Demoniah. Meteen vertelt ze over haar verbanning uit de hel. Ze verklaart dat de aanvallers handlangers waren van een rabauwenbende. Verder verklaart ze nog toegetreden te zijn tot een groep boetelingen. Johan heeft de grootste moeite het verhaal te geloven. Ondertussen komt ook heer Rombaut aan, hij vergezelt Johan en de boetelingen richting Kraaiesteyn waar hij de boetelingen aan een grondig verhoor zal blootstellen.
Miranda ziet het groepje aankomen, wanneer ze plots geroepen wordt, een lichtende gestalte komt op haar afgestapt. Deze gestalte waarschuwt haar voor het gevaar en legt haar een plan voor.
In de gangen geeft Demoniah Lod nog de laatste instructies. Miranda komt hen halen om naar de ridderzaal te gaan. Daar heeft heer Rombaut de dorpelingen net de raad gegeven terug naar het dorp te keren. De boetelingen zijn de volgende die ontvangen worden. Frater Benedict, de kapelaan van Kraaiesteyn zal Demoniah aan een proef onderwerpen. Hij besprenkelt haar met wijwater. Zonder resultaat, hij verklaart dan ook dat Demoniah zuiver van ziel is. Hij verlaat de kamer en komt Lod tegen, die hem goudstukken toestopt. Benedict gebruikte regenwater in plaats van wijwater!
Op Johan’s aanraden worden de wachtposten verdubbeld, met een ongerust hart gaat hij naar zijn kamer. Daar wacht Miranda hem op. Miranda brengt Johan op de hoogte, ze vraagt hem op zijn kamer te blijven. Johan gehoorzaamt, met het zwaard in de hand blijft hij waken.
Demoniah en haar handlanger gaan aan het werk, reeds vallen de eerste bewakers neer door de wierook. Demoniah zet koers naar Johan’s kamer. Tot haar grote verbazing is Johan immuun voor de wierook, ze vuurt dan maar een pijl af naar Johan, zonder resultaat. Hierop zet Demoniah het op een lopen, in de gang staan de soldeniers haar echter op te wachten, ze veindsden de bewusteloosheid. Met een luide schreeuw roept ze Lod en zijn mannen om haar te vervoegen en Miranda te gijzelen. Rombaut bewaakt echter Miranda’s deur. Demoniah werpt haar dolk, waarop Rombaut neerstort. Johan komt vlug ter plaatse. Hij treft er Lod aan, wiens manschappen verslagen werden. Meteen storten de beide mannen op elkaar. Johan is echter de betere, hij dringt Lod achteruit. Lod’s kap valt af, het is niemand minder dan Lodogran. Toch blijft hij beweren dat Demoniah en hij snel de toestand meester zullen zijn.
Demoniah tracht Miranda te overmeesteren, maar wordt als een lappenpop weggeslingerd. Haar verbazing is erg groot, maar alles wordt haar duidelijk, wanneer Galaxa vanonder de lakens komt. Zij en Miranda wisselden van geest, zo kon Galaxa ongemerkt aan de strijd deelnemen. Haar krachten beschermden al de inwoners van de burcht, zo ook de heer Rombaut, die ongedeerd blijkt te zijn.
Een gebaar van Galaxa werpt Demoniah in het niets, richting onderwereld, waar ze zich zal moeten verantwoorden voor haar falen. Lodogran zal geoordeeld worden volgens het plaatselijk recht. Hem wacht de strop. Johan kan na een hartstochtelijke kus met zijn geliefde Galaxa met een gerust hart vertrekken, het kwade werd eens te meer afgewend.

Een zoveelste optreden van Lodogran, dat is zowat het minpunt van dit album, als is Bahaal natuurlijk gemakkelijk als verklaring op te dissen. Verder een origineel vertrekpunt voor een Galaxa vs Demoniah album. Je kan wel stellen dat de climax snel afgehaspeld wordt, jammer weeral. Qua verhaalopbouw is er echter niets mis met dit verhaal. Gestadig wordt naar de climax toegeleefd. Tekenwerk is redelijk, inkleuring sfeervol donker.

Encyclopedie

Personages

Quote van de dag

Ongewone verschijnselen kunnen mij geen vrees aanjagen!

Johan in 'Het gebroken zwaard