Headline

Slogan

Inlog formulier

Nieuwsbrieven

Blijf op de hoogte over De Rode Ridder! Selecteer hieronder de nieuwsitems waarvoor U zich wenst in te schrijven.

230. De Amazones

Algemene informatie

Scenario en tekeningen: Claus
Inkleuring: Studio Leonardo
Uitgiftedatum: 22 juni 2011
Aantal pagina's: 30 (2 banden per pagina)

Inhoud

Samenvatting

 Johan, Merlijn en Yorimoto hebben Japan en China achter zich gelaten en varen als passagier mee op een schip richting Europa.  Ter hoogte van de eilanden van Thailand wordt voor anker gegaan.  Per sloep trekken de Rode Ridder, Merlijn en drie matrozen er op uit om vers drinkwater kunnen inslaan. Om het schip tegen rondtrekkende piraten te beschermen zal Yorimoto aan boord blijven. Merlijn besluit van de gelegenheid gebruik te maken om de plaatselijke fauna en flora te bezichtigen.  Wanneer de tovenaar niet terugkeert, besluit de Rode Ridder hem te gaan zoeken.

De zoektocht brengt alleen maar grotere mysteries met zich mee: Merlijns tas en toverstaf liggen achtergelaten in de jungle en even verder vindt de Rode Ridder de halsketting van een inboorling.  Wanneer hij terugkeert om de matrozen te verwittigen, vindt hij de roeiboot onbewaakt weer.  Ook zij zijn in handen van de inboorlingen.  Johan laat Merlijns spullen in de boot en trekt opnieuw de wildernis in.

In het avondgloren staren Yorimoto en de scheepskapitein vanop het schip naar het land.  De kapitein kan niet verklaren waarom zijn vijf bemannigsleden nog niet zijn teruggekeerd.  Er is makkelijk water te vinden en hij heeft geen weet van inboorlingen in deze contreien…

De volgende ochtend vangt Johan zijn zoektocht opnieuw aan.  Ook Yorimoto, die zich zorgen maakt om zijn vrienden, trekt er op uit.  Plots botst hij op een groep piraten en moet zich verdedigen.  Slechts Pumwaree kan ontkomen, maar Yorimoto volgt hem tot bij zijn kameraden in hun piratenschip.  Hij ziet dat ze onder leiding van kapiteinen Sriwat en Ratchata aanmeren om op plundertocht te trekken en houdt hen van op afstand in het oog.

De Rode Ridder kent tijdens zijn tocht alleen maar moeilijkheden.  Een dodelijke val wordt hem bijna fataal, maar zijn overwachte redders blijken niemand minder dan de ontvoerders van zijn vrienden te zijn.  Allen zijn vrouwen.  Hij wordt meegevoerd en bij de anderen opgesloten.  Merlijn heeft intussen zijn ogen de kost gegeven en vrees dat de vrouwen mannen haten.

Even later wordt Antonio, een van de matrozen, meegevoerd.  Vanuit hun gevangenis zien ze niet hoe de man boven een put vol krokodillen voor zijn leven moet strijden, maar zijn laatste kreten gaan bij de anderen door merg en been.  Daarna is het Johans beurt. Na een harde strijd weet hij Tanna, zijn zwaar gespierde tegenstandster, in de krokodillenput te werpen, Een dergelijke dood wenst hij echter zijn ergste vijand niet toe en snelt haar onmiddellijk ter hulp.

Johans moedige actie heeft indruk gemaakt op Rashane, de leidster van de groep, en nodigt Johan en zijn vrienden op een onderhoud uit.  De dames hebben gekozen voor een teruggetrokken leven; vrij van het juk der mannen.  Schattenjagers vielen hun domein echter binnen en ze moesten vechten voor hun leven, waardoor ze nu op alles bedacht zijn. Hoewel er wederzijds begrip is, valt wel duidelijk te merken dat Carlo, Antonio’s vriend, de dood van zijn medevaarder nog niet heeft verwerkt.

Later op de dag komen enkele dames die op jacht waren gegaan terug gesneld.  Er werden piraten waargenomen en ze zijn op weg naar het dorp.  Onmiddellijk wordt het dorp in staat van verdediging gebracht: valstrikken worden aangebracht, afgerichte olifanten worden naar het dorp gebracht en Merlijn gaat zijn toverstaf in de achtergelaten sloep ophalen.

Niet veel later bereiken de piraten het dorp. Ondanks de vele verdedigingswerken raken ze tot aan de omheining van het dorp.  Johan en Panna merken het gevaar op en storten zich op een groep die via een bres het dorp dreigt binnen te vallen.  Als ook Yorimoto, die de piraten vanop afstand had gevolgd, zich in het gevecht mengt, is de strijd helemaal losgebarst.

Ook Ananda, de begeleidster van de olifanten, werpt haar dieren in de strijd.  Carlo, ruikt zijn kans op wraak en wil naar de piraten overlopen, maar wordt tijdens zijn verraad gedood.  Om de verwarring compleet te maken, besluit Merlijn om de krachten van zijn toverstaf aan te wenden.  De meeste pirate slaan reeds op de vlucht voor de illusie van een reuzengrote olifant.  De anderen houden de strijd voor bekeken wanneer Ratchata sneuvelt. Het dorp is gered.  Nadat de meeste schade van de inval tijdens de nacht hersteld werd, trekken Johan, Merlijn, Yorimoto en Roberto, de enige overlevende matroos, terug naar het schip dat hun naar huis zal brengen.

Connecties met andere albums

Het album kan als apart verhaal gelezen worden.

Het heeft geen verwijzingen, maar komt chronologisch vermoedelijk vlak na het vorige album, De Vreemdeling.

Verhaalonderdelen

Personages

Locaties

Thailand

Speciale voorwerpen

Toverstaf van Merlijn

Vormgeving

Tekenwerk

Met het tekenwerk blijft Claus op het zelfde gedetailleerde elan verder pennen.  De vaste effecten waarin een personage of voorwerp gedeeltelijk uit zijn kader komt, blijven bewaard.  Naar het einde van het verhaal toe verlaat hij als maar meer het standaard concept van 2 rijen van rechthoekige prenten en werkt verwerkt hij per band alsmaar vaker vier onregelmatige viervlakken.

Scenario

Taal en schrijfstijl

De dialogen zijn in normale spreektaal geschreven.   Ook de vertellersvakjes zijn in deze verteltaal geschreven, maar eindigen vaak niet als volledige zinnen.  Met drie puntjes sluiten bijna alle deze vakken af, waarna de lezer het vervolg zelf kan afleiden uit de volgende tekening.

Een kleine domper op dit nochtans vlot leesbaar verhaal zijn misschien enkele flagrante dt-fouten.

Originaliteit

Claus is met ‘De Amazones’ erin geslaagd om een standaard piratenverhaal te combineren met een Rode Ridder die als dolende ridder vanzelf in het avontuur belandt.

Amazones, piraten en een ontvoerde Merlijn zijn reeds enkele keren in De Rode Ridder voorgekomen.  Toch komen ze in dit verhaal op een geloofwaardige, spannende manier samen.

Inkleuring

De inkleuring is rijk en warm.  Toch komen door de avondscene en donkere oerwoud verschillende banden tamelijk duister en groen over.  De schaduweffecten die hierdoor ontstaan zijn echter vaak subliem.

Diverse albums wordt de lucht echter geel in plaats van blauw ingekleurd.

Extra informatie

Persoonlijk heb ik gedurende heel het verhaal genoten.  Helaas stelde Panna in het gevecht plots haar borsten tentoon.  Een volledig overbodige en zelfs totaal ongeloofwaardige scene die het leesplezier gedurende enkele banden heel even bedierf.

Quote van de dag

Ik ben niet zo oud als Morgane, Johan!
Ik kan nog illusies opwekken.

 

Merlijn in 'De Zwaneburcht'